Blogg frá Tokyo

Sló til og keypti mér sjónvarp í vikunni. Ekki seinna vænna, næstum heilt sjónvarpslaust ár. Skrapp útí búð og daginn eftir…bamm, heimsending og allt tengt fyrir mann. Planið er að massa smá japönsku í mars og reyna að kom henni á skrið, svo maður sé nú ekki alltaf að bölva hvað maður sé lélegur.

Nokkrar stöðvar hér í Tokyo senda út frítt í háskerpu og ég ætla aldrei að horfa á venjulega útsendingu aftur, þó sérstaklega íþróttir. Nú er bara að redda sér Blue-ray spilara, kannski playstation, og þá er masterplanið fullkomið. Gott að þetta hallærislega diskastríð sé búið.